Średniowiecze to epoka, która znajduje się między starożytnością i renesansem. Nazwa tej epoki została wprowadzona już w tamtych czasach i wywodzi się z języka łacińskiego a dokładniej z określenia medius aevus, które oznacza wiek średni. Epoka ta jest uznawana za czas, w którym kultura antyczna upadła i w związku z tym przez bardzo długi okres traktowano ją jako coś złego. Nie zauważano jednak tego, co dobrego ona wniosła. W Europie średniowiecze rozpoczęło się w 476 roku, gdy upadło Cesarstwo Zachodniorzymskie natomiast za zakończenie uznaje się dwie daty 1453 lub 1492 rok. W roku 1453 upadł Konstantynopol, natomiast w 1942 roku Krzysztof Kolumb odkrył Amerykę. W Polsce natomiast za początek epoki uznaje się 966 rok, gdy to Mieszko I przyjął chrzest Polski a koniec średniowiecza to rok 1474, gdy to pokazał się pierwszy druk w Polsce. Jak w każdej epoce tak i w średniowieczu są charakterystyczne cechy. Najważniejszy był wtedy Bóg. To on stał w centrum i panował wtedy teocentryzm, czyli pogląd, który mówił o tym, iż wszystkie sprawy należy kierować do Boga. Z tego okresu wywodzi się też najstarszy drukowany polski test „Bogurodzica”, który ma szczególne znaczenie. Pojawiły się również dramaty liturgiczne, czy misterium. Tak więc średniowiecze także wniosło coś nowego do kultury naszego kraju.
Leave a Reply