Młoda Polska to kolejna epoka, która nastała po pozytywizmie. Czasami w związku z nazwą tej epoki używa się także kilka innych określeń. Jest to neoromantyzm czy modernizm. Nazwa tej epoki wywodzi się ze znanego wszystkim cyklu artykułów pod tytułem „Młoda Polska”. Napisał je Artur Górski. W Polsce początek tej epoki to rok 1891, czyli czas, kiedy Kazimierz Przerwa-Tetmajer wydał swój pierwszy tom poezji. Koniec to natomiast rok 1918, czyli rok, w którym Polsce udało się w końcu po wielu bitwach i wojnach odzyskać niepodległość. W tym okresie bardzo do przodu poszła sztuka. Rozwinęło się bardzo szybko dużo kierunków artystycznych, które wniosły bardzo wiele do naszego życia. Najbardziej znany był impresjonizm, symbolizm, ekspresjonizm a także secesja. W literaturze natomiast bardzo rozwinęła się poezja. Do najbardziej znanych gatunków tamtej epoki zaliczyć można dramat, opowiadania, powieści, hymny a także lirykę impresjonistyczną. Charakterystyczne było to, iż pojawiały się tam różne poglądy koncepcje. Zaliczyć do nich można modernizm, który podkreślał nowoczesne poglądy jakie się pojawiły w tej epoce, dekadentyzm, czyli niechęć do życia, odczuwanie bezsilności a także symbolizm i ekspresję. To ważna epoka, która wprowadziła wiele nowych rzeczy do tej pory nie znanych i nie rozpowszechnianych.
Leave a Reply